Μίλα μου

Μια αχτίδα φωτός ξύπνησε την ΑΝ και το Μίλα μου. "Είναι άραγε η μεγάλη μέρα;" είπε αγουροξυπνημένη η ΑΝ και τεντώθηκε. Το Μίλα μου της έγνεψε καταφατικά! Σύντομα θα έρθει στις Πυγολαμπίδες  η αγαπημένη μας συγγραφέας και εικονογράφος Μαρίνα Γιώτη για να  χαρούμε όλοι μαζί  ένα πραγματικό βιβλιο-πάρτυ!

 Ο διευθυντής μας, κ. Λάμπρου υποδέχτηκε την καλεσμένη μας μ' ένα βίντεο, το οποίο την ενθουσίασε κι έτσι ξεκίνησε μια πολύ ξεχωριστή παρουσίαση. Όλες οι κεραίες των πυγολαμπίδων ήταν σηκωμένες και ήμασταν έτοιμοι να χαρούμε την αφήγηση της ιστορίας. 

Η συγγραφέας μας διάβασε την ιστορία της ΑΝ και του Μίλα μου με τον δικό της παραστατικό τρόπο και τα παιδιά ανυπομονούσαν να συμπληρώσουν την ιστορία, γεμάτα ενθουσιασμό.

Όταν ολοκλήρωσε  την αφήγηση της ιστορίας, πήρε στα χέρια της ένα μεγάλο φούξια μπαλόνι. Το φύσηξε λίγο ακόμη, να φουσκώσει περισσότερο κι έπειτα ρώτησε τα παιδιά, ποια πράγματα τα αγχώνουν.

"-Τα τεστ! -Μη χάσω κανένα βιβλίο!- Το πρωινό ξύπνημα!- Όταν δεν λέω κάτι στη μαμά!- Όταν με χτυπάει η αδερφή μου!" και κάμποσα ακόμη άγχη ακούστηκαν και όλα σημειώνονταν πάνω στο μπαλόνι με υπομονή.

 Όταν όλες οι ιδέες είχαν ακουστεί, η συγγραφέας ρώτησε τα παιδιά τι να κάνει τώρα με το μπαλόνι; Μήπως να το σκάσει; Μήπως να το ξεφουσκώσει απαλά; Τα παιδιά διάλεξαν το δεύτερο και ο ήχος του ξεφουσκώματος έφερε ξεκαρδίσματα αλλά και ανακούφιση γιατί το μπαλόνι ξεφούσκωνε με κάθε δική μας εκπνοή. Αντίο λοιπόν άγχη, γίνατε πραγματικά τόσο μικρά κι ασήμαντα τώρα...

Στη συνέχεια, τα παιδιά ζωγράφισαν σε λευκό χαρτί, ό,τι τα ανησυχεί και όταν ολοκλήρωσαν τη ζωγραφιά τους την τσαλάκωσαν κι έγινε μια μικρή πέτρα. Την κράτησαν στο χέρι, ένιωσαν όλες τις αγκυλωτές της γωνίες, την παρατήρησαν κι έπειτα την άφησαν στη γη. Πού να ήξεραν πως στο τέλος της παρουσίασης θ' αντάλλαζαν τις πέτρες τους κι έτσι, με το μοίρασμα, η πέτρα τους θα γινόταν πολύ πολύ ελαφριά.

Έφτασε σύντομα η ώρα να σηκωθούν απ΄τις θέσεις τους και με αυτοσχεδιασμούς να κουβαλούν την πέτρα τους, αλλά και να γίνουν ομάδα, να συνδεθούν να αγγίξουν απαλά το ζευγαράκι τους και στο τέλος ν' αγκαλιαστούν. 

Στο κλείσιμο οι πυγολαμπίδες είχαν την ευκαιρία να ρωτήσουν τη συγγραφέα όλες τις απορίες τους και στην έξοδο έδωσαν μια μεγάλη αγκαλιά στο χνουδωτό και απαλό Μίλα μου. Είναι ωραίες οι αγκαλιές!

Ακολούθησε η υπογραφή των βιβλίων με υπέροχες αφιερώσεις στα παιδιά και φυσικά στη βιβλιοθήκη μας. 

Μια ακόμη έκπληξη περίμενε τη Μαρίνα Γιώτη. Η δική μας Μιλιά στη βιβλιοθήκη μας.

Νιώθω μόνο ευγνωμοσύνη! Η παρουσίαση αυτή μίλησε πραγματικά στις καρδιές μας. Αλλά ακόμη περισσότερο νιώθω ευγνωμοσύνη για την εγκάρδια κουβέντα που είχαμε μετά την παρουσίαση. Να είστε καλά!

Μια «Μιλιά» ανθίζει στις Πυγολαμπίδες

 Βουητό ακουγόταν απ' άκρη σ' άκρη στο δάσος των παραμυθιών. Τα νέα ταξίδευαν από στόμα σε στόμα. Είδατε τη Μιλιά που άνθισε στις Πυγολαμπίδες; Και τα φύλλα της γέμισαν από εγκάρδια λόγια!

-Καλέ, ένα κοριτσάκι κάνει κούνια στα κλαδιά της, είπε μια παρατηρητική πυγολαμπίδα. 

-Μα δεν την ξέρεις; Είναι η ΑΝ ... απάντησε μια πυγολαμπίδα που διαβάζει μετά μανίας βιβλία.

-Δείχνει να έχει ανάγκη από έναν φίλο..., συμπλήρωσε διστακτικά μια ντροπαλή πυγολαμπίδα.

- Για κοιτάξτε πιο προσεκτικά! Ένα ροζ πλασματάκι χουζουρεύει στο παραπάνω κλαδί!, ξαναπήρε το λόγο η πιο παρατηρητική.

- Το' ξερα ότι θα ερχόταν και το Μίλα μου! Είναι ο καλύτερος της φίλος, είπε με στόμφο η πολύξερη πυγολαμπίδα.

Οι κουβέντες και το κουτσομπολιό δεν είχαν σταματημό, μέχρι που η ΑΝ τους είπε:

 Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για εμένα, δεν έχετε παρά να δανειστείτε το βιβλίο της Μαρίνας Γιώτη Μίλα μου απ ΄τη βιβλιοθήκη μας. Κι επίσης όταν θα νιώθετε ότι κουβαλάτε μια μικρή ή μεγάλη πέτρα, όπως κάποτε κι εγώ, θα σας περιμένω εδώ στη Μιλιά μας, να σας ψιθυρίσουμε παρηγορητικά λόγια που μας κάνουν ν' ανθίζουμε! Τα έγραψαν στα φύλλα της Μιλιάς οι μαθητές της Α΄και Γ΄τάξης.