O κ. Νίκος Μιχαλόπουλος στο σχολείο μας

 Αγαπημένες μου πυγολαμπίδες,

πόσο υπερήφανη ένιωσα για σας, για τον τρόπο που υποδεχτήκατε και αγκαλιάσατε τον πρώτο μας προσκεκλημένο για το άνοιγμα της εβδομάδας βιβλίου, τον κ. Νίκο Μιχαλόπουλο.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Χάρη απ' το Δ2, που τόσο τρυφερά προλόγισε τον συγγραφέα μας, με το κείμενο που είχε φτιάξει. Μα και κάθε παιδί που βρισκόταν στην αίθουσα και θα σας εξηγήσω του λόγους.

Δεν ήταν μόνο η απόλυτη ησυχία  που επικρατούσε στην αίθουσα, τα μάτια που κοιτούσαν με θαυμασμό και ρουφούσαν κάθε λέξη κι ας προερχόταν από έναν τόνο φωνής φυσικό και ζεστό, δίχως μικρόφωνα. (βοήθησε και η διακοπή ρεύματος)

 Ήταν που ένιωσα πως κάθε λέξη για σας είχε σημασία και αξία, γιατί έβγαινε με έναν τρόπο μαγικό, με ιστορίες που σας άγγιζαν και σας θύμιζαν ίσως πράγματα που έχετε δει κι νιώσει κι εσείς κάποιες φορές.

 

Θυμάστε πώς ξεκίνησε το ταξίδι, από την παιδική ηλικία του συγγραφέα που ήταν γεμάτη εμπόδια, αμφισβήτηση, δυσκολίες. Όμως με το ακόντιό του ξεπέρασε όλα αυτά κι ακόμη περισσότερα. Με συνεχή προσπάθεια, αγώνα και πίστη στις δυνάμεις του. Μας μίλησε για δύσκολες καταστάσεις, με μια αφοπλιστική αλήθεια που μάλλον δεν άφησε ούτε μικρό, ούτε μεγάλο στην αίθουσα ασυγκίνητο. Για τη βία και τον εκφοβισμό και τον αγώνα του ίδιου να μιλάει στα παιδιά με αλήθειες. 

Μην ξεχάσετε, πυγολαμπίδες μου, την ιστορία με τον ελέφαντα που του' χαν δέσει το ποδάρι μ'ενα μικρό σκοινί και ειχε πια πάψει να πιστεύει στη δύναμή του. Μην ξεχάσετε την ιστορία με το παράθυρο στο νοσοκομείο και τη δύναμη της φαντασίας, που έχτιζε κόσμους και θέα στο άπειρο, για το κουτσό σκυλάκι που υιοθετήθηκε από τον άνδρα με το ξύλινο ποδάρι, και τόσες άλλες όσες εύγλωττα μοιράστηκε μαζί μας ο κ, Μιχαλόπουλος. Μα μην ξεχάσετε πάνω απ' όλα  τις τρεις λέξεις που βροντοφωνάξατε με μια φωνή "Ονειρεύομαι- θέλω-μπορώ". Γιατί για να φτάσετε στις κορυφές μέσα σας κι έξω, πρέπει να κρατάτε τις λέξεις αυτές για φυλαχτό.

Τα βιβλία του, το Ύποπτο Θήτα, το Πολύχρωμο παιδί και τις  Κορυφές μέσα μας τα αγκαλιάσατε αμέσως. Κι εκείνος υπομονετικά υπέγραφε τα βιβλία, απαντούσε σε κάθε σας ερώτηση και όλο αυτό που εκτυλίχθηκε ήταν τόσο μοναδικό! Η αγάπη και ο  θαυμασμός που δείξατε με ένα τόσο τρυφερό τρόπο στον συγγραφέα μας. 

Και φυσικά μερικά αντίτυπα των βιβλίων προστέθηκαν στην βιβλιοθήκη μας, με την υπογραφή του συγγραφέα. Σας ευχαριστούμε θερμά κ. Μιχαλόπουλε! Μας δώσατε θάρρος, έμπνευση και δύναμη να πιστεύουμε στον εαυτό μας και να προσπαθούμε για τα όνειρά μας.