Στα φτερά του κοκκινομύτη

Ζήσε όπως ο Αίσωπος

 Αγαπημένες μου πυγολαμπίδες, 

το φως σας λαμπύρισε σήμερα καθώς υποδεχτήκαμε την αγαπημένη συγγραφέα Ελένη Σβορώνου. Ο κ. Λάμπρου προλόγισε όμορφα για την καλεσμένη μας και γνωρίσατε ότι εκτός από συγγραφέας είναι και υπεύθυνη Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στο WWF Eλλάς. 

Με τον ιδιαίτερα παραστατικό της λόγο κέρδισε την προσοχή σας και ξεκίνησε ένα όμορφο ταξίδι ζωντανέματος των ιστοριών του βιβλίου της "Ζήσε όπως ο Αίσωπος". "Σε ποιον αρέσουν τα βιβλία; Τα ζώα; Τα βιβλία με ζώα;" κι ολοένα περισσότερα χέρια σηκώνονταν.

Τις ιστορίες του Αισώπου τις ξέρετε καλά, γνωρίζατε όμως πως ο Αίσωπος ήταν μουγγός και κουτσός; Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, άσχημος  και με μεγάλο κεφάλι, κακουμούτσουνος;

Άξιζε άραγε να τον κοροϊδεύουν για την εξωτερική του εμφάνιση; Έναν τέτοιο σπουδαίο παραμυθά; Νομίζω πως μπήκαμε λίγο στα παπούτσια του και καταλάβαμε πόσο άσχημο είναι να κοροιδεύουμε τους άλλους για το πως μοιάζουν.

Γνωρίσαμε ακόμη, ενδιαφέρουσες ιστορίες, όπως από πού προέρχεται η λέξη συκοφάντης, αλλά και μύθους , όπως εκείνος της αλεπούς με το λελέκι.

Σας ευχαριστούμε θερμά για την τόσο βιωματική κι εκφραστική παρουσίαση!

Οι Πυγολαμπίδες σας ευγνωμονούν και καλωσορίζουν το "Ζήσε όπως ο Αίσωπος" στη βιβλιοθήκη μας.

Η Ε' τάξη Είπε κάτι...

 Το βιβλίο "Πες κάτι!" συνεχίζει να ταξιδεύει από τάξη σε τάξη και σήμερα έφτασε στην Ε' τάξη. 

Η κ. Ειρήνη παρουσίασε με τον πιο ωραίο τρόπο στα παιδιά το πόσο σημαντικό είναι να μιλούν όταν βλέπουν μια αδικία, ή κάποιον αδύναμο, αλλά και όταν βλέπουν κάτι όμορφο, ή αν θέλουν να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους.

 Φέρνοντας παραδείγματα απ' το παρόν παιδιών που ύψωσαν τη φωνή τους και ακούστηκαν ηχηρά απ' τους μεγάλους, όπως η Μαλάλα απ' το Πακιστάν και η Γκρέτα απ' τη Σουηδία, παρότρυνε τα παιδιά να πουν κι εκείνα κάτι και να μη σταματήσουν να το λένε μέχρι κάποιος να τους ακούσει!

 "Συνεχίστε να το λέτε και ίσως διαπιστώσετε με έκπληξη πως όλος ο κόσμος σας ακούει"  λέει ο Ρέινολντς και πόσο συμφωνούμε μαζί του!

Δείτε κι εσείς τι έχουν τα παιδιά να μας πουν.

Μπράβο σας κ. Ειρήνη και παιδιά!!!

O καπετάν Σαματάς

 Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου, πυγολαμπίδες μου, και φέτος μαζί νιώθω να γιορτάζω κι εγώ, αφού έκανα την πρώτη μου δειλή- δειλή απόπειρα να γράψω τον καπετάν Σαματά. Κι ενώ φυσικά αγαπώ όλες τις δράσεις στις Πυγολαμπίδες κι όλες τις παρουσιάσεις, ε, η σημερινή κατέχει διαλεχτή θέση στην καρδιά μου. Πρώτα- πρώτα μας επισκέφτηκε  για την παρουσίαση η αγαπημένη φίλη και ταλαντούχα μουσικός Κάτια Ανδριανάκου και το πρόσωπό σας φωτίστηκε από χαρά. Είναι μια απ΄τις μέρες που θα θυμάμαι για καιρό.

Αφού χαϊδέψαμε τ' αυτιά μας, για ν' ακούσουν, το στόμα μας για να κρατηθεί ήσυχο και την καρδιά μας για να είναι έτοιμη, μήπως κάποιο συναίσθημα τρυπώσει, αρχίσαμε να τραγουδάμε το τραγούδι της φασαρίας.

 Έπειτα ξεκίνησε η αφήγηση του παραμυθιού. Γνωρίσαμε και τον ατρόμητο γάτο, τον αγαπημένο φίλο του καπετάν Σαματά.

Φορέσαμε τα κιάλια μας και ατενίσαμε τη θάλασσα...

παίξαμε με το μπεντίρ,

ξεκαρδιστήκαμε στα γέλια από τα γαργαλητά,

αποκοιμηθήκαμε απ' το τρυφερό νανούρισμα της Κάτιας,

 τρομάξαμε- μαζί με τον Σαματά- όταν αντικρίσαμε την πειρατική σημαία,

ταξιδέψαμε πάνω απ΄τη γη

μα πάνω απ' όλα ξορκίσαμε τους φόβους μας μακριά παίζοντας μουσική.

Καπετάν Σαματά, καλωσόρισες στις Πυγολαμπίδες!

Αγαπημένη μου Κάτια σ' ευχαριστώ γιατί έχω την αίσθηση ότι σήμερα προσθέσαμε μια όμορφη ανάμνηση στα μαθητικά τους χρόνια. Να είσαι καλά!