Βουητό ακουγόταν απ' άκρη σ' άκρη στο δάσος των παραμυθιών. Τα νέα ταξίδευαν από στόμα σε στόμα. Είδατε τη Μιλιά που άνθισε στις Πυγολαμπίδες; Και τα φύλλα της γέμισαν από εγκάρδια λόγια!
-Καλέ, ένα κοριτσάκι κάνει κούνια στα κλαδιά της, είπε μια παρατηρητική πυγολαμπίδα.
-Μα δεν την ξέρεις; Είναι η ΑΝ ... απάντησε μια πυγολαμπίδα που διαβάζει μετά μανίας βιβλία.
-Δείχνει να έχει ανάγκη από έναν φίλο..., συμπλήρωσε διστακτικά μια ντροπαλή πυγολαμπίδα.
- Για κοιτάξτε πιο προσεκτικά! Ένα ροζ πλασματάκι χουζουρεύει στο παραπάνω κλαδί!, ξαναπήρε το λόγο η πιο παρατηρητική.
- Το' ξερα ότι θα ερχόταν και το Μίλα μου! Είναι ο καλύτερος της φίλος, είπε με στόμφο η πολύξερη πυγολαμπίδα.
Οι κουβέντες και το κουτσομπολιό δεν είχαν σταματημό, μέχρι που η ΑΝ τους είπε:
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για εμένα, δεν έχετε παρά να δανειστείτε το βιβλίο της Μαρίνας Γιώτη Μίλα μου απ ΄τη βιβλιοθήκη μας. Κι επίσης όταν θα νιώθετε ότι κουβαλάτε μια μικρή ή μεγάλη πέτρα, όπως κάποτε κι εγώ, θα σας περιμένω εδώ στη Μιλιά μας, να σας ψιθυρίσουμε παρηγορητικά λόγια που μας κάνουν ν' ανθίζουμε! Τα έγραψαν στα φύλλα της Μιλιάς οι μαθητές της Α΄και Γ΄τάξης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου