Σήμερα η βιβλιοθήκη μας βούιζε από το πρωί. Οι πυγολαμπίδες είχαν μαζευτεί και ανυπομονούσαν για τις ιστορίες που θα άκουγαν. Κι αυτό γιατί έγιναν δύο παρουσιάσεις βιβλίων. Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά. Η κ. Αφροδίτη ξεκίνησε να διαβάζει το βιβλίο "Το λιοντάρι της βιβλιοθήκης". Πρόκειται για ένα υπέροχο βιβλίο που μας μιλάει για τους κανόνες που ακολουθούμε στη βιβλιοθήκη και πως κάποιες φορές -λιγοστές- μπορούμε ακόμη και να τους παραβλέψουμε. Μια μέρα λοιπόν εμφανίζεται στη βιβλιοθήκη ένα λιοντάρι! Υπάρχει άραγε κανόνας που απαγορεύει τα λιοντάρια σε μια βιβλιοθήκη; Όσο κι αν έψαχνε ο κύριος Μακ Μπι δεν μπορούσε να βρει τέτοιον κανόνα. Τότε, ένα λιοντάρι που του αρέσουν οι ιστορίες είναι ευπρόσδεκτο, αρκεί να ακολουθεί τους κανόνες.
Kι εκεί που τα παιδιά ήταν απορροφημένα στην ιστορία ούτε που πρόσεξαν πως ένας παράξενος επισκέπτης ήρθε και στη δική μας βιβλιοθήκη, για να ακούσει ιστορίες και παραμύθια.
Με την ολοκλήρωση του παραμυθιού, κι αφού αποχαιρετήσαμε ευγενικά το λιοντάρι, που επέστρεψε στη σαβάνα του, είχαμε όλο τον χρόνο για παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού. Και πού δεν ψάξαμε για να αναζητήσουμε τους κανόνες της βιβλιoθήκης, κλεισμένους σε γυάλινα βαζάκια που τα φώτιζαν οι πυγολαμπίδες. Κρύβονταν καλά, κάτω από μανιτάρια, μαξιλάρια, πάνω στα δέντρα, αλλά και μέσα στα ράφια της βιβλιοθήκης.
Στο τέλος φτιάξαμε ένα παζλ από λιοντάρι και υποσχεθήκαμε πάντα να τηρούμε τους κανόνες της βιβλιοθήκης.
Έπειτα επισκέφθηκαν τη βιβλιοθήκη μας οι μαθητές της Ε' τάξης. Αφού κάθισαν, τους περίμενε μια έκπληξη. Αντί να τους διαβάσουμε το υπέροχο βιβλίο της Μαρίνας Γιώτη, η κ. Μυρσίνη έπινε ατάραχη τον χυμό της, διαβάζοντας από μέσα της το βιβλίο και φορούσε μάλιστα γυαλιά ηλίου.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, άρχισε να πετάει δεξιά κι αριστερά στα παιδιά μια φουσκωτή υδρόγειο.
Μετά την πρώτη αμηχανία και τα μικρά γέλια των πυγολαμπίδων ξεκίνησε η αφήγηση του παραμυθιού. Βοηθοί στην αφήγηση ήταν τρεις ήρωες μέσα απ' το βιβλίο, ο γλάρος, ο βάτραχος κι ο καρχαρίας, που κουνούσαν το στόμα τους και προσέλκυαν το ενδιαφέρον των παιδιών.
Όταν ολοκληρώθηκε η αφήγηση τα παιδιά αναζήτησαν τα χάρτινα καλαμάκια, τα οποία σχημάτιζαν τη φράση του Ηράκλειτου : Η μόνη σταθερά της ζωής είναι η αλλαγή.
Στη συνέχεια συζητήσαμε για τις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή, εκείνες που διαλέγουμε και άλλες που έρχονται από μόνες τους και το συνδέσαμε με την ιστορία.
Στο τέλος ζωγράφισαν τον προσαρμοστικό εαυτό τους και εκφράστηκαν ελεύθερα για το πώς νιώθουν.
Πόσο όμορφα εκφραστήκατε!!! Συγχαρητήρια πυγολαμπίδες μου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου