O καπετάν Σαματάς

 Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου, πυγολαμπίδες μου, και φέτος μαζί νιώθω να γιορτάζω κι εγώ, αφού έκανα την πρώτη μου δειλή- δειλή απόπειρα να γράψω τον καπετάν Σαματά. Κι ενώ φυσικά αγαπώ όλες τις δράσεις στις Πυγολαμπίδες κι όλες τις παρουσιάσεις, ε, η σημερινή κατέχει διαλεχτή θέση στην καρδιά μου. Πρώτα- πρώτα μας επισκέφτηκε  για την παρουσίαση η αγαπημένη φίλη και ταλαντούχα μουσικός Κάτια Ανδριανάκου και το πρόσωπό σας φωτίστηκε από χαρά. Είναι μια απ΄τις μέρες που θα θυμάμαι για καιρό.

Αφού χαϊδέψαμε τ' αυτιά μας, για ν' ακούσουν, το στόμα μας για να κρατηθεί ήσυχο και την καρδιά μας για να είναι έτοιμη, μήπως κάποιο συναίσθημα τρυπώσει, αρχίσαμε να τραγουδάμε το τραγούδι της φασαρίας.

 Έπειτα ξεκίνησε η αφήγηση του παραμυθιού. Γνωρίσαμε και τον ατρόμητο γάτο, τον αγαπημένο φίλο του καπετάν Σαματά.

Φορέσαμε τα κιάλια μας και ατενίσαμε τη θάλασσα...

παίξαμε με το μπεντίρ,

ξεκαρδιστήκαμε στα γέλια από τα γαργαλητά,

αποκοιμηθήκαμε απ' το τρυφερό νανούρισμα της Κάτιας,

 τρομάξαμε- μαζί με τον Σαματά- όταν αντικρίσαμε την πειρατική σημαία,

ταξιδέψαμε πάνω απ΄τη γη

μα πάνω απ' όλα ξορκίσαμε τους φόβους μας μακριά παίζοντας μουσική.

Καπετάν Σαματά, καλωσόρισες στις Πυγολαμπίδες!

Αγαπημένη μου Κάτια σ' ευχαριστώ γιατί έχω την αίσθηση ότι σήμερα προσθέσαμε μια όμορφη ανάμνηση στα μαθητικά τους χρόνια. Να είσαι καλά!